Cel Dyrektywy

Na szczycie G-20 w Pittsburghu we wrześniu 2009 w reakcji na kryzys na rynkach finansowych ustalono, że wszystkie standardowe instrumenty pochodne OTC (czyli przede wszystkim terminowe transakcje walutowe, opcje walutowe, transakcje zamiany stopy procentowej, FRA, pochodne towarowe) powinny być rozliczane przez centralnych kontrpartnerów i raportowane do repozytorium transakcji. Celem takich działań ma być ograniczenie ryzyka kontrahenta, wzmocnienie wymogów rozliczeniowych oraz ograniczenie ryzyka operacyjnego. W odpowiedzi na ustalenia ze szczytu G-20 powstało rozporządzenie - EMIR (z ang. European Market Infrastructure Regulation - Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 z dnia 4.07.2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji, które weszło w życie 16.08.2012 r. ).Jest to rozporządzenie unijne, które wraz z rozporządzeniami delegowanymi i aktami wykonawczymi nakłada na przedsiębiorców będących kontrahentami finansowymi jak i niefinansowymi w rozumieniu tego rozporządzenia szereg obowiązków związanych z zawieraniem transakcji pochodnych, a w szczególności transakcji zawieranych na rynku OTC.

EMIR wszedł w życie w dniu 16 sierpnia 2012 r., ale pełne wdrożenie rozporządzenia wymaga wejścia w życie rozporządzeń delegowanych oraz aktów wykonawczych. Większość rozporządzeń delegowanych weszła w życie 15 marca 2013 r., przy czym dla niektórych obowiązków wprowadzone zostały okresy przejściowe.

EMIR został przyjęty w formie rozporządzenie unijnego, co oznacza, że wiąże w całości, jest bezpośrednio stosowane we wszystkich Państwach Członkowskich i nie wymaga przenoszenia do polskiego ustawodawstwa.

W skład regulacji wchodzą następujące dokumenty:

  • Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  • Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) NR 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych dotyczących pośrednich uzgodnień rozliczeniowych, obowiązku rozliczania, rejestru publicznego, dostępu do systemu obrotu, kontrahentów niefinansowych, technik ograniczania ryzyka związanego z kontraktami pochodnymi będącymi przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, które nie są rozliczane przez kontrahenta centralnego.
  • Rozporządzenie wykonawcze Komisji (UE) Nr 1247/2012 z dnia 19 grudnia 2012 r. ustanawiającego wykonawcze standardy techniczne w odniesieniu do formatu i częstotliwości dokonywania zgłoszeń dotyczących transakcji do repozytoriów transakcji zgodnie z rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE ) 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji.
  • Rozporządzenie delegowane Komisji (UE) NR 148/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji w odniesieniu do regulacyjnych standardów technicznych określających minimalny poziom szczegółowości informacji podlegających zgłoszeniu repozytoriom transakcji.

Uczestnicy rynku


EMIR dzieli przedsiębiorstwa na następujące kategorie:

  • Kontrahenci finansowi (FC) - oznaczają przedsiębiorstwa inwestycyjne, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2004/39/WE, instytucje kredytowe, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2006/48/WE, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 73/239/EWG, zakłady ubezpieczeń, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2002/83/WE, zakłady reasekuracji, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2005/68/WE, UCITS i odpowiednio, ich spółek zarządzających, którym udzielono zezwolenia zgodnie z dyrektywą 2009/65/WE, instytucje pracowniczych programów emerytalnych w rozumieniu art. 6 lit. a) dyrektywy 2003/41/WE oraz alternatywne fundusze inwestycyjne zarządzane przez zarządców alternatywnych funduszy inwestycyjnych, którym udzielono zezwolenia lub które zarejestrowano zgodnie z dyrektywą 2011/61/UE,
  • Kontrahenci niefinansowi (NFC) - oznaczają przedsiębiorstwo mające siedzibę w Unii niebędące Kontrahentem finansowym (FC).
  • Kontrahenci niefinansowi plus (NFC+) - kontrahent niefinansowy, który zajmuje pozycje w kontraktach pochodnych OTC zobowiązany jest do kontrolowania czy pozycje te nie przekraczają progu wiążącego się z obowiązkiem rozliczania kontraktów pochodnych przez kontrahenta centralnego. Kontrahenci NFC, których średnia pozycja w transakcjach lub kontraktach pochodnych w ciągu 30 dni roboczych przekracza próg wskazany poniżej są zobowiązani do niezwłocznego poinformowania ESMA, właściwego organu nadzoru oraz Raiffeisen Polbank o tym fakcie. Kontrahenci niefinansowi, którzy przekroczą odpowiedni próg zobowiązani są wypełniać dodatkowe obowiązki wynikające z EMIR, m.in. do centralnego rozliczania transakcji pochodnych.

     
Typ kontraktu pochodnego
Wartość progowa
Kredytowe instrumenty pochodne
1 mld euro
Akcyjne instrumenty pochodne
1 mld euro
Instrumenty pochodne stopy procentowej
3 mld euro
Walutowe instrumenty pochodne
3 mld euro
Towarowe kontrakty pochodne i kontrakty pochodne inne niż ww.
3 mld euro

Obowiązki


Obowiązki narzucone przez regulację można podzielić na 4 obszary:

1) Ograniczanie ryzyka dotyczącego kontraktów OTC nierozliczanych przez centralnych kontrpartnerów (CCP)

Wybrane obowiązki wynikające z EMIR dotyczące ograniczania ryzyka instrumentów pochodnych:

  • Terminowe potwierdzanie transakcji - kontrahenci mają obowiązek potwierdzenia warunków transakcji w terminie nie dłuższym niż 1 (FC i NFC+) lub 2 (NFC) dni robocze po dniu zawarcia transakcji.
  • Uzgadnianie portfeli transakcji pochodnych - kontrahenci są zobowiązani do okresowej wzajemnej weryfikacji trwających kontraktów pochodnych.
  • Rozstrzyganie sporów - kontrahenci mają obowiązek posiadać procedury rozstrzygania rozwiązywania sporów dotyczących uznania kontraktu, wycen lub wymiany zabezpieczeń.
  • Kompresja portfela - kontrahenci posiadający ponad 500 otwartych i nierozliczonych kontraktów pochodnych OTC mają obowiązek posiadania procedury sprawdzania możliwości kompresji portfela.
  • Codzienna wycena aktywnych kontraktów pochodnych - kontrahenci FC i NFC+ mają obowiązek codziennych wycen transakcji pochodnych
  • Ewidencja transakcji pochodnych - każdy kontrahent zobligowany jest do prowadzenia ewidencji wszystkich zawartych przez siebie kontraktów pochodnych wraz ze zmianami przez okres 5 lat.


Wszystkie ww. obowiązki weszły w życie.

Warunki realizacji ww. obowiązków w relacji pomiędzy Raiffeisen Polbank i Klientami zostały uregulowane w Regulaminie Transakcji Terminowych i Pochodnych lub indywidualnie zawartych przez Bank porozumieniach.

2) Raportowanie do repozytoriów transakcji

Kontrahenci finansowi i niefinansowi są zobowiązani zgłaszać szczegółowe informacje dotyczące każdego zawartego przez siebie kontraktu do repozytorium transakcji nie później niż dzień po zawarciu, zmianie lub rozwiązaniu takiego kontraktu. Obowiązek ten może być delegowany przez jedną ze stron na rzecz drugiej lub do podmiotu trzeciego. Raiffeisen Polbank zamierza realizować obowiązek raportowania w imieniu Klientów zawartych z Bankiem transakcji, na warunkach określonych w Regulaminie Transakcji Terminowych i Pochodnych. Klient będzie mógł złożyć oświadczenie o rezygnacji z raportowania za pośrednictwem Banku.

Wymóg raportowania dotyczy między innymi: terminowych transakcji walutowych, opcji walutowych, transakcji zamiany stopy procentowej, FRA, pochodnych towarowych. Termin rozpoczęcia raportowania: 12 lutego 2014. Obowiązek raportowania do repozytorium transakcji ma zastosowanie do kontraktów pochodnych, które: (a) zostały zawarte przed 16 sierpnia 2012 r. i w dalszym ciągu są obowiązujące w tym dniu; (b) zostały zawarte w dniu 16 sierpnia 2012 r. lub po tym dniu.

WAŻNE: każdy kontrahent musi mieć nadany kod LEI (Legal Entity Identifier), który będzie dla centralnych kontrpartnerów numerem identyfikującym danego kontrahenta. Będzie to 20-znakowy kod alfa numeryczny obowiązujący na rynku międzynarodowym. Kod LEI będzie niezbędny dla prawidłowego wykonania obowiązku raportowania transakcji do repozytorium transakcji Na rynku polskim numery te nadaje KDPW od początku grudnia 2013.

Raiffeisen Polbank planuje wdrożyć następujące rozwiązania dotyczące raportowania transakcji:

  • Bank będzie wykonywać w imieniu Klienta obowiązek raportowania transakcji do repozytorium transakcji, o ile Klient nie złoży dyspozycji rezygnacji z raportowania za pośrednictwem Banku,
  • Bank będzie wykonywać obowiązek raportowania w imieniu Klientów w odniesieniu do transakcji zawartych z Bankiem,
  • Klient będzie mógł zrezygnować z raportowania za pośrednictwem Banku, składając odpowiednią dyspozycję,
  • aktualnie Bank nie planuje pobierać opłat od Klientów za pośredniczenie w raportowaniu transakcji w imieniu Klienta,
  • warunkiem pośredniczenia przez Bank w raportowaniu w imieniu Klienta będzie dostarczenie do Banku wszelkich informacji koniecznych do raportowania transakcji, w tym kodu LEI.

Szczegółowe warunki raportowania przez Bank w imieniu Klientów zostaną określone w zmienionym Regulaminie Transakcji Terminowych i Pochodnych, który Bank zamierza wprowadzić w życie w styczniu 2014r.

Zgodnie z ostatnimi informacjami uzyskanymi z KDPW, nie będzie można raportować transakcji bez kodu LEI obu stron transakcji. Kody nadaje między innymi KDPW, poprzez aplikację na stronie www. (https://lei.kdpw.pl/)

WAŻNE: nadanie kodu LEI jest płatne (KDPW: 480 pln netto za nadanie, ok 200 pln netto rocznie za utrzymanie).

W Raiffeisen Polbank mogą Państwo uzyskać zwrot poniesionej opłaty za nadanie kodu LEI w KDPW . Szczegóły promocji znajdują się na pierwszej zakładce strony.

Każdy podmiot zawierający transakcje terminowe i pochodne może raportować samodzielnie do wybranego repozytorium transakcji. Na dzień 5 grudnia zarejestrowane przez ESMA były następujące repozytoria:

  • DTCC Derivatives Repository Ltd. (DDRL) z siedzibą w Wielkiej Brytanii
  • Krajowy Depozyt Papierów Wartosciowych S.A. (KDPW) z siedzibą w Polsce
  • Regis-TR S.A. z siedzibą w Luksemburgu
  • UnaVista Limited z siedzibą w Wielkiej Brytanii
  • CME Trade Repository Ltd. (CME TR) z siedzibą w WIelkiej Brytanii
  • ICE Trade Vault Europe Ltd. (ICE TVEL) z siedzibą w Wielkiej Brytanii

3) Rozliczanie przez CCP

Kontrahenci FC i NFC+ będą zobowiązani rozliczać transakcje pochodne OTC za pośrednictwem zatwierdzonego centralnego kontrpartnera (CCP), działającego jako izba rozliczeniowa dla stron. Szacuje się, że obowiązek rozliczania wejdzie w życie w II połowie 2014 roku. Centralnemu rozliczaniu nie będą podlegać transakcje zawarte między kontrahentem NFC a kontrahentem FC.

4) Zabezpieczenia
Kontrahenci FC oraz NFC+ są zobowiązani do opracowanie procedury zarządzania ryzykiem, która określi precyzyjną i odpowiednio wyodrębnioną wymianę zabezpieczeń i odniesieniu do kontraktów pochodnych. Standard techniczny do tego wymagania nie został jeszcze opublikowany.

Przydatne linki


Informacje dostępne na stronach ESMA, w tym harmonogram implementacji wymogów
http://www.esma.europa.eu/page/European-Market-Infrastructure-Regulation-EMIR

Informacje dotyczące repozytorium transakcji w KDPW SA
http://www.kdpw.pl/pl/Repozytorium%20transakcji%20wersa%20EMIR/Strony/default.aspx

Aplikacja do nadawania kodów LEI przed KDPW SA
https://lei.kdpw.pl/

ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY (UE) NR 648/2012 z dnia 4 lipca 2012 r. w sprawie instrumentów pochodnych będących przedmiotem obrotu poza rynkiem regulowanym, kontrahentów centralnych i repozytoriów transakcji (Dziennik Urzędowy UE z dnia 27 lipca 2012 e ze zm)
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2012:201:0001:0059:PL:PDF

ROZPORZĄDZENIE DELEGOWANE KOMISJI (UE) NR 149/2013 z dnia 19 grudnia 2012 r. uzupełniające rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 648/2012 , opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE z dnia 23.02.2013
http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:052:0011:0024:PL:PDF

Pozostałe rozporządzenia delegowanie Komisji Europejskiej opublikowane w Dzienniku Urzędowym UE z dn 23.02.2013
http://eur-lex.europa.eu/JOHtml.do?uri=OJ:L:2013:052:SOM:PL:HTML

Przewodnik ze stron ESMA dla kontrahentów niefinansowych
http://www.esma.europa.eu/system/files/emir_for_non-financials.pdf

Dodatkowe informacje ze stron KNF
http://www.knf.gov.pl/o_nas/wspolpraca_miedzynarodowa/unia/regulacje_i_dokumenty_powiazane/EMIR.html

ESMA Questions and Answers; Implementation of the Regulation (EU) No 648/2012 on OTC derivatives, central counterparties and trade repositories (EMIR); wersja z dn. 20 grudnia 2013
http://www.esma.europa.eu/system/files/2013-1959_qa_on_emir_implementation.pdf

Kod LEI


KOD LEI DLA RAIFFEISEN BANK POLSKA S.A. TO: 259400B9NW8RT98P1F72

Raiffeisen Polbank raportuje transakcje do Repozytorium Transakcji w KDPW SA

Mapy Google
Klucz API Google#123
URL/test-harmonogramu?&v
Zawartość lewego panelu
Wysokość60vh
Szerokość99%
Mapy Google
Klucz API Google#456
URL/test-harmonogramu
Zawartość lewego panelu
Wysokość40vh
Raiffeisen Bank Polska Spółka Akcyjna z siedzibą w Warszawie przy ul. Grzybowskiej 78, 00-844, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego, prowadzonego przez Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy, XII Wydział Gospodarczy pod nr KRS 14540, o opłaconym kapitale zakładowym w wysokości 2.256.683.400 PLN, o numerze NIP: 526-020-58-71, kodzie SWIFT: RCBWPLPW
Adres: ul. Grzybowska 78; 00-844 Warszawa; Polska; Tel.: (+48 22) 347 70 00; Fax: (+48 22) 347 70 01